Op 20 Juni 2010 kreeg onze jongste zoon Martijn een ongeluk met zijn fiets op weg naar school. Hij werd door een achteropkomende auto geschept waardoor hij met zijn hoofd op de voorruit klapte en een stuk de dijk afviel. Hij is in het ziekenhuis gebracht waarna hij na onderzoek en een nacht blijven de diagnose hersenschudding kreeg. Een periode van vakantie volgde waarin we zagen dat hij echt niet lekker was. Hij haalt dingen door elkaar, kon niet meer plannen en organiseren was heel erg moe , was heel erg overgevoelig voor licht en geluid. Een periode van bijna 2 jr. intensieve revalidatie volgde. Aan het einde van deze revalidatie periode werd ons geadviseerd om een PMT-therapeut te zoeken in de omgeving om verder te werken aan herstel. PMT is een hele waardevolle expertise geweest in de herstel van Martijn. De therapeut leerde hem omgaan met grenzen (lichaamsgrenzen), leerde hem om te gaan met energie en vermoeidheid, vooral ook in de praktische dingen wat hij wel en wat hij beter niet kon doen. Hoe kun je toch leuke dingen doen zonder dat je er oververmoeid van raakt. Hoe ga je prikkels zoveel mogelijk uit de weg en hoe kan je weer tot rust komen. Ook een stuk verwerking van het ongeluk en verlies van vitaliteit kwam aan de orde. Nu na een aantal jaren kan Martijn beter om gaan met zijn lichaamssignalen, kan hij hier beter op anticiperen. Weet zelf goed in te schatten wanneer hij moet stoppen of nog even door kan gaan met een activiteit. Neemt voldoende rust op een dag zodat hij niet oververmoeid raakt. Het mooie van deze therapie is dat het vooral gebeurt vanuit de praktische handelingen. B.v ademhalings technieken, het ontdekken van grenzen d.m.v. van spel en bewegen. Martijn heeft er met veel plezier heel veel geleerd.

Moeder van Martijn

Door PMT heb ik geleerd om mijn lichaamssignalen ter herkennen en hier beter mee om te gaan . Ook heb ik geleerd hoe ik beter met mijn energie om kan gaan. Annelies heeft met geleerd hoe ik tot rust kan komen als de chaos in mijn hoofd heel erg groot is. Therapie kan heel saai zijn maar deze therapie is echt niet saai je leert er echt heel veel van.

Martijn

Begeleiding

Volwassenen (vanuit de WMO)

De praktijk biedt een speciale vorm van begeleiding vanuit een psychomotorische invalshoek. Dat wil zeggen dat lichaamservaringen en bewegen het middel zijn om de zelfredzaamheid en de participatie in de samenleving te bevorderen bij mensen die hierbij een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Ik heb ervaring in de begeleiding van mensen met psychiatrische problemen , met autisme, met onverklaarbare lichamelijke klachten, mensen met een verstandelijke beperking of NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel). Mensen worden geactiveerd om hun eigen kracht en mogelijkheden te gebruiken. Hierbij hoort het ontwikkelen van een gezonde leefstijl onder het motto: een gezonde geest in een gezond lichaam.

Individueel (in de eigen omgeving) of in een groep worden lichaams- en bewegingsgerichte aktiviteiten aangeboden om mensen te steunen zich verder te ontwikkelen op sociaal gebied, bijvoorbeeld bij het aangaan en onderhouden van relaties, het opbouwen van een netwerk, (non verbale) communicatieve vaardigheden te verbeteren ; op emotioneel gebied, bijvoorbeeld door (weer) te leren vertrouwen op hun lichaam, te leren omgaan met hun grenzen, meer op te komen voor zichzelf, eigen keuzes te maken, hun emoties beter te reguleren; op cognitief gebied, bijvoorbeeld beter leren plannen, besluiten nemen, zich meer op zichzelf of een aktiviteit te richten en minder afgeleid te worden door prikkels (sensorische integratie).

Samen met de cliënt worden geleerde vaardigheden vorm gegeven in de omgeving van de cliënt. Indien gewenst behoort toeleiding naar en toepassing van deze vaardigheden binnen een (sport)vereniging, vrijwilligerswerk of betaalde arbeid, eventueel in samenwerking met andere organisaties, tot de mogelijkheden.

 

Kinderen en jongeren

Een speciale vorm van begeleiding vanuit een psychomotorische invalshoek voor kinderen en jongeren die belemmeringen ondervinden in het dagelijks leven als gevolg van hun beperking of stoornis. Het bewegen en lichaamservaringen zijn middel om de zelfredzaamheid en het gevoel van eigenwaarde van het kind/de jongere te vergroten.

Kinderen en jongeren zonder stoornis/beperking creëren regelmatig zelfstandig activiteiten met anderen. Hierdoor ontwikkelen zij gaandeweg spelenderwijs veel vaardigheden, die zij de rest van hun leven  in de juiste context kunnen toepassen. Voor kinderen met een stoornis/beperking is zelf spel creëren en/of omgaan met anderen niet vanzelfsprekend. Hierdoor lopen zij veel ontwikkelingskansen mis. Tijdens aktiviteiten bij de individuele – of groepsbegeleiding laat een kind veel van zichzelf zien waar we op in kunnen spelen. Waar nodig passen we de situatie aan om meer uit te dagen, te prikkelen, waardoor een leuke, plezierige activiteit ook een mooie ontwikkelingskans wordt. Een speciale vorm van begeleiding in een groep zijn de groepstrainingen waar kinderen/jongeren met een speciale begeleidingsvraag aan kunnen deelnemen.

 

Bij de begeleiding wordt steeds gezocht naar de toepassingsmogelijkheden in andere situaties waar het kind/de jongere komt; thuis, op school of bij een vereniging. Daarom werk ik nauw samen met de ouders, begeleiders en leerkrachten. Opvoedings/begeleidingsondersteuning behoort tot de mogelijkheden, indien gewenst.

Deze combinatie van ervaringsgericht werken en begeleiding van het kind/de jongere bij het toepassen van geleerde vaardigheden/ervaringen in verschillende dagelijkse situaties is zeer effectief gebleken.